مرا مگو چو ترا نیست سازو برگ سفر

که نظم بخشی یک مملکت پریشان را

چه باشد این دو سه مه تا تو نظم کار دهی

ببنده بار دهی خاکبوس خاقان را

هلا چگونه کنی جزم عزم طهران را

ز ساز و برگ سفر یک اراده دارم و بس

که هست حامله صدگونه برگ و سامان را