ز ساز و برگ سفر یک اراده دارم و بس

ببنده بار دهی خاکبوس خاقان را

مرا مگو چو ترا نیست سازو برگ سفر

هلا چگونه کنی جزم عزم طهران را

که هست حامله صدگونه برگ و سامان را

بدان اراده تنها اگر خدا خواهد

نبشت خواهم کوه و در و بیابان را