راند به لب حکایت کفران را

ای حکمران فارس که قاآنی

دیدست در تو همت قاآن را

حاشاکه گر برانیش از درگاه

او دیده است از تو هزار احسان

تا حشر شکرگوید احسان را

لیکن چو غنچه تنگدلست ار چه