چون گرد مهره سیم در دست حقه بازان

تنهاکشید نتوان پنجاه من سرین را

تو آن نئی که بر ما هرشب به کنج خلوت

بر می زدی پی رقص آن ساعد سمین را

هرلحظه چرخ دادی آن جفته رزین را

از عکس ساق و ساعدکان بلورکردی

کریاس آستان را کرباس آستین را