کز لفظ دوری افتد این رای دوربین را

تکرار شایگانی گر رفت در قوافی

عذری بود خجسته از فکرت متین را

چون مدح شاه گویم حیران شوم به حدی

درکشت زار دانش خرم مراست یک سر

مزد ارچه قسمت آمد دزدان خوشه چین را

قاآنیا دعاگو وین مدعا بپرداز