ای قهرمان ملک تو دانی که پیش من

جاوید سکه کرده برآید ز معدنا

از چهر زرد و بخت سیاه و سرشک سرخ

خصم توگشته است سراپا ملونا

دانشوران چیره زبانند الکنا

جز چرب گفتهاکه بود دست پخت من

شعری قبول می نکند طبع روشنا