دانشوران چیره زبانند الکنا

از چهر زرد و بخت سیاه و سرشک سرخ

خصم توگشته است سراپا ملونا

ای قهرمان ملک تو دانی که پیش من

جز چرب گفتهاکه بود دست پخت من

شعری قبول می نکند طبع روشنا

زانسان که چشم گرسنه بر خوان مهتران