الاگذشت آن زمن که بگسلد در چمن

فتد خمار ظلم وکین به مغز ذوالخمارها

به نظم ملک ودین نگر ز بسکه جسته زیب و فر

که نگسلد یک از دگر چو پودها ز تارها

میان لاله و سمن حمارها فسارها

مرا بپرور آنچنان که ماند از تو جاودان

ز شعر بنده در جهان خجسته یادگارها