هادی خودنفس سرکش راگزینم ای شگفت

دللونی یا هداه الذین الی دارالصواب

چند در دام طبیعت دانه برچینم ز آز

تا به کی بر جیفه دنیاگرایم چون کلاب

گرچه صد کرت شنیدستم اذا کان الغراب

از نکونامی مرا بر سر چه آمدکاین زمان

سر به بدنامی برآرم درمیان شیخ و شاب