قدر او بدریست کاو را سدره آمد آسمان

تیغ اوگاو زمین را تن بکافد از ضراب

ملک گیرد بی سپاه و خصم بندد بی کمند

درع درد بی طعان و خود برد بی ضراب

تیغ او میغیست کاو را فتنه آمد فتح باب

معشر او محشری کش خنجر سوزان جحیم

درگه او خرگهی کش گنبدگردان قباب