چهر او مهریست کز وی ماه اندر تاب و تب

درگه او خرگهی کش گنبدگردان قباب

فوج او موجی بودکاو را چرخ گردانست پل

تیر او شریست کاو را مغزگردانست غاب

قهر او زهریست کز وی مار اندر پیر و تاب

عصر او قصریت در وی خفته یک کشوربه ناز

عهد اومهدیست در وی رفته یک عالم به خواب