قهر او زهریست کز وی مار اندر پیر و تاب

فوج او موجی بودکاو را چرخ گردانست پل

تیر او شریست کاو را مغزگردانست غاب

چهر او مهریست کز وی ماه اندر تاب و تب

عصر او قصریت در وی خفته یک کشوربه ناز

عهد اومهدیست در وی رفته یک عالم به خواب

دفتر پیشینیان را سوخت باید فرد فرد