عهد اومهدیست در وی رفته یک عالم به خواب

چهر او مهریست کز وی ماه اندر تاب و تب

قهر او زهریست کز وی مار اندر پیر و تاب

عصر او قصریت در وی خفته یک کشوربه ناز

دفتر پیشینیان را سوخت باید فرد فرد

داستان باستان را شست باید باب باب

بی ثنای او مقیم است آنچه در عالم رقیم