بی ثنای او مقیم است آنچه در عالم رقیم

عهد اومهدیست در وی رفته یک عالم به خواب

دفتر پیشینیان را سوخت باید فرد فرد

داستان باستان را شست باید باب باب

بی سپاس او عقیم است آنچه درگیتی کتاب

گر نسیم لطف او درکام اژدر بگذرد

در دهان اژدها نوش روان گردد لعاب