داستان باستان را شست باید باب باب

عصر او قصریت در وی خفته یک کشوربه ناز

عهد اومهدیست در وی رفته یک عالم به خواب

دفتر پیشینیان را سوخت باید فرد فرد

بی ثنای او مقیم است آنچه در عالم رقیم

بی سپاس او عقیم است آنچه درگیتی کتاب

گر نسیم لطف او درکام اژدر بگذرد