به حجله گاه وغا خنجر تو دامادیست

چو ارتفاع نجوم از خطوط اسطرلاب

اگر ز تیغ تو برقی گذرکند به محیط

محیط در خوی خجلت رود ز شم تراب

که کرده است ز خون دست و پای خویش خضاب

ولیک تا ندهد روگشا ز خون عدو

عروس فتح ز رخ بر نیفکند جلباب