که کرده است ز خون دست و پای خویش خضاب

اگر ز تیغ تو برقی گذرکند به محیط

محیط در خوی خجلت رود ز شم تراب

به حجله گاه وغا خنجر تو دامادیست

ولیک تا ندهد روگشا ز خون عدو

عروس فتح ز رخ بر نیفکند جلباب

چو نام عزم تو شنود همی سپهر و دزنگ