ولیک تا ندهد روگشا ز خون عدو

محیط در خوی خجلت رود ز شم تراب

به حجله گاه وغا خنجر تو دامادیست

که کرده است ز خون دست و پای خویش خضاب

عروس فتح ز رخ بر نیفکند جلباب

چو نام عزم تو شنود همی سپهر و دزنگ

چو سوی حزم تو بیند همی زمین و شتاب