فلک بجنبد از بادگرز چون سیماب

درون لجه خون دست و پا زندگردون

ز بیم غرقه شدن چون غریق در غرقاب

زمین بتابد از تاب تیغ چون کوره

ز اشک چشم عدو لجه یی شود هامون

که ساق عرش کند تر ز جیش خیزاب

زمانه جفت کند موزه پیش پای اجل