زمانه جفت کند موزه پیش پای اجل

فلک بجنبد از بادگرز چون سیماب

ز اشک چشم عدو لجه یی شود هامون

که ساق عرش کند تر ز جیش خیزاب

پرند جانشکرت چون برون شود ز قراب

نهنگ سبز تو بر خویشتن سیه شمرد

که سرخ گردد از خون سرخه و سرخاب