ما را به قدح نسبت گردب و حبابست

هر سو نگرم دیده به دیدار حجابست

ای تار نظر پیرهنت این چه نقابست

خمیازه شوق تو به می کم نتوان کرد

آستان نتوان چشم به پای تو نهادن

این گل ثمر دیده بیخواب رکابست

ای شمع حیا رنگ ، عتاب آن همه مفروز