ای شمع حیا رنگ ، عتاب آن همه مفروز

ما را به قدح نسبت گردب و حبابست

آستان نتوان چشم به پای تو نهادن

این گل ثمر دیده بیخواب رکابست

هرجا شررآیینه شود جلو ه کبابست

غافل ز شکست دل عاشق نتوان بود

معموری امکان به همین خانه خرابست