هرجا شررآیینه شود جلو ه کبابست

آستان نتوان چشم به پای تو نهادن

این گل ثمر دیده بیخواب رکابست

ای شمع حیا رنگ ، عتاب آن همه مفروز

غافل ز شکست دل عاشق نتوان بود

معموری امکان به همین خانه خرابست

گیرم نشدم قابل پیمانه رحمت