گندم نتوانست لب از حسرت نان بست

منسوب کجان معتمد امن نشاید

زآن تیر بیندیش که خود را به کمان بست

ترک طلب روزی از آدم چه خیال است

مردیم وزتشویش تعلق نگسستیم

بر آدم بیچاره که افسار خران بست ؟

چون سبحه جهانی به نفس کلفت دل چید