مردیم وزتشویش تعلق نگسستیم

زآن تیر بیندیش که خود را به کمان بست

ترک طلب روزی از آدم چه خیال است

گندم نتوانست لب از حسرت نان بست

بر آدم بیچاره که افسار خران بست ؟

چون سبحه جهانی به نفس کلفت دل چید

هرجاگرهی بود براین رشته میان بست