که رنگ حسن هم اینجا شکست بنیادست

« نه دام دانم و نی دانه اینقد ر دانم »

که دل به هر چه کشد التفات صیادست

ز پیچ و تاب خط و زلف گلرخان دریاب

سپند صرفه شوخی ندید ازین محفل

حذر که جرات فریاد سرمه ایجادست

جنون بی ثمری چاک سینه می خواهد