نفس در آتش پرواز بسمل افتادست

در آن مقام که عدل کرم به عرض آید

بریدنیست زبانی که سایل افتادست

ترددی که در او مزد راحت است کجاست

ز بس غبار که دارد طبیعت امکان

سفینه در دل دریا به ساحل افتادست

بلای کج روی ات را کسی چه چاره کند