سفینه در دل دریا به ساحل افتادست

ترددی که در او مزد راحت است کجاست

نفس در آتش پرواز بسمل افتادست

ز بس غبار که دارد طبیعت امکان

بلای کج روی ات را کسی چه چاره کند

که هرزه گردی و رختت به منزل افتادست

چگونه حسن به صد رنگ جلوه نفروشد