هزار آینه زین رنگ درگل افتادست

به آن بضاعت عجزم که گاه بسمل من

به جای خون عرق از تیغ قاتل افتادست

به کلفت دل مایوس من که پردازد

کدام ناله ، چه دل ، بیدل آن قدر دانم

که حیرتی به خیالی مقابل افتادست