به کلفت دل مایوس من که پردازد

که جای آینه در دست او دل افتادست

به آن بضاعت عجزم که گاه بسمل من

به جای خون عرق از تیغ قاتل افتادست

هزار آینه زین رنگ درگل افتادست

کدام ناله ، چه دل ، بیدل آن قدر دانم

که حیرتی به خیالی مقابل افتادست