بی ادب از سوز اشک عاجزان نتوان گذشت

روز اگر خورشید باشد شمع شبها آتشست

عشق می آید برون گر واشکافی سینه ام

چون طلسم سنگ نام این معما آتشست

آبله در پا اگر بشکست صحرا آتشست

شمع تصویریم ، از سوز وگداز ما مپرس

پرتوی از رنگ تا باقی ست ، با ما آتشست