پرگران خیزیم از سعی ضعیفیها مپرس

هرکه شد خاک سر راهت به چشم ما نشست

حسن در جوش عرق خفت از ترددهای ناز

آب این گوهرز شوخی بر رخ دریا نشست

نقش سنگی کردگل تمثال ما هرجا نشست

فیض عزلت عالمی را در بغل می پرورد

مردمک در سایه مژگان فلک پیما نشست