حسرت دل را زمینگیری نمی گردد علاج

داغ هم یک لحظه نتوانست بی پروا نشست

یک جهان موهومی از آثار ما پر می زند

ای فنا مشتاق باید در خیال ما نشست

ناله در سیر است بیدل کوه اگر ازپانشست