ای فنا مشتاق باید در خیال ما نشست

در دل ما چون شرارکاغذ آتش زده

داغ هم یک لحظه نتوانست بی پروا نشست

یک جهان موهومی از آثار ما پر می زند

حسرت دل را زمینگیری نمی گردد علاج

ناله در سیر است بیدل کوه اگر ازپانشست