شکر عزت هرقدر باشد به جا آوردنی ست

شمع هم در انجمن بعد ازوداع شب نشست

بیش از این بر پیکر بی حس مچینید اعتبار

مشت خاکی گل شدو چون خشت در قالب نشست

بوسه د اد اول رکاب آن کس که بر مرکب نشست

روز اول آفرینشها مقام خود شناخت

آفرین بروصف و لعنت بر زبان سب نشست