هر قدم زبن کاروان بانگ جرس در منزلست

در ره تسلیم ، پر بی خانمان افتاده ایم

بر سر ما سایه ای گر هست ، دست قاتلست

بر سبکباران گرانان را بود سبقت محال

پنبه داغ مرا با حرف راحت کار نیست

گر بیاض من خطی پیدا کند درد دلست

آب می گردد ز شبنم صبح تا دم می زند