گرچه پیرم فارغ از انداز شوخی نیستم

چشم اهو را سواد خویش سرمشق رمست

گر حیا گیرد هوس آیینه دار آبرو است

چون هوا از هرزه گردی منفعل شد، شبنمست

قامت خم گشته ام هم چشم ابروی خمست

پادشاهی در طلسم سیر چشمی بسته اند

کاسه چشم گدا گر پر شود جام جمست