گر ز خاک ما تیمم آب بردارد وضوست

جیب هستی چون سحر غارتگر چاک است و بس

رشته آمال ما بیهوده دربند رفوست

بسکه در راهت عرقریز خجالت مرده ایم

چون نگین ازمعنی تحقیق خود آگه نی م

اینقدردانم که نقش جبهه من نام اوست

برق جوشیده ست هرجا گریه ای سرکرده ام