اینقدردانم که نقش جبهه من نام اوست

بسکه در راهت عرقریز خجالت مرده ایم

گر ز خاک ما تیمم آب بردارد وضوست

چون نگین ازمعنی تحقیق خود آگه نی م

برق جوشیده ست هرجا گریه ای سرکرده ام

باکمال خاکبازی طفل اشکم شعله خوست

تا به خود جنبد نفس صد رنگ حسرت می کشم