باکمال خاکبازی طفل اشکم شعله خوست

چون نگین ازمعنی تحقیق خود آگه نی م

اینقدردانم که نقش جبهه من نام اوست

برق جوشیده ست هرجا گریه ای سرکرده ام

تا به خود جنبد نفس صد رنگ حسرت می کشم

درکف اندیشه جسم ناتوانم کلک موست

چون گهر عزت فروش سخت جانیها نی ام