کزنفس تا ناله گشتن عرض صد فرسنگ اوست

دل به وحشت نه که چرخ سفله فرصت دشمن است

روز و شب یک جنبش مژگان چشم تنگ اوست

وادی عجزی به پای بیخودی طی کرده ام

بیقرار شوق را چون موج نتوان دید سهل

شورش دریای امکان یک شکست رنگ اوست

نسبت خاصی ست محو شعله دیدار را