موج نگاه تشنه ، هجوم گیاه اوست

حیرت نگاه شوکت نومیدی خودم

کاین هفت عرصه ، یک کف بی دستگاه اوست

در وادیی که حسرت ما، آب می خورد

با محرمان عجز، حوادث چه می کند

سرهای جیب الفت ما در پناه اوست

ته جرعه شراب غروری است عجز ما