کاین هفت عرصه ، یک کف بی دستگاه اوست

از آه و ناله، دل به غلط پی نمی برد

زین دشت هرچه گرد برآرد سپاه اوست

حیرت نگاه شوکت نومیدی خودم

در وادیی که حسرت ما، آب می خورد

موج نگاه تشنه ، هجوم گیاه اوست

با محرمان عجز، حوادث چه می کند