زین دشت هرچه گرد برآرد سپاه اوست

بیتاب عشق اگر همه ریگ روان شود

تا سر بجاست آبله پا به راه اوست

از آه و ناله، دل به غلط پی نمی برد

حیرت نگاه شوکت نومیدی خودم

کاین هفت عرصه ، یک کف بی دستگاه اوست

در وادیی که حسرت ما، آب می خورد