باریکی هلال لب عذرخواه اوست

از ریشه کاری دل وحشت ثمر مپرس

هرجا، ز خود برآمده ای هست ، آه اوست

زان دم که مه به نسبت رویت مقابل است

مشکل که دل شکیبد از آیینه داریش

خورشید هم ز هاله پرستان ماه اوست

حسرت شهیدی ام به هوس داغ کرده است