مگربه آتش دل التجا برم چوسپند

که حیرت از مژه ام بال بر قفابسته ست

گداخت حیرت نقاش رنگ تصویرم

که نقش هستی من بی نفس چرا بسته ست

که بی زبانم وکارم به ناله وابسته ست

چو شمع تا به فنا هیچ جا نیاسایم

مرا سری ست که احرام نقش پا بسته ست