گداخت حیرت نقاش رنگ تصویرم

که دل به سلسله نقش بوریا بسته ست

نگاه حسرتم و نیست تاب پروازم

که حیرت از مژه ام بال بر قفابسته ست

که نقش هستی من بی نفس چرا بسته ست

مگربه آتش دل التجا برم چوسپند

که بی زبانم وکارم به ناله وابسته ست