نگاه حسرتم و نیست تاب پروازم

کسی که خاصیت عجز برگیا بسته ست

تن از بساط حریرم چه گونه بندد طرف

که دل به سلسله نقش بوریا بسته ست

که حیرت از مژه ام بال بر قفابسته ست

گداخت حیرت نقاش رنگ تصویرم

که نقش هستی من بی نفس چرا بسته ست