کسی که خاصیت عجز برگیا بسته ست

به وادی طلبت نارسایی عجزیم

که هرکه رفته زخود خویش را به ما بسته ست

امیدهاست که جز سجده ام نفرماید

تن از بساط حریرم چه گونه بندد طرف

که دل به سلسله نقش بوریا بسته ست

نگاه حسرتم و نیست تاب پروازم