جز سیر عدم نیست تماشاگه هستی

تا صبح قیامت همه دم شرم دو موییست

غافل مشو از ساز عبارات و اشارات

هنگامه زیر و بم ما، هایی و هوییست

بر قرب مکن نازکه اینها همه اوییست

خشکی نکند ریشه به گلزار محبت

هرسبزه که دیدیم چومژگان لب جوییست